cwp

W Centrum otrzymacie pomoc psychologiczną, psychoterapeutyczną i psychiatryczną we wszelkich ludzkich sprawach, tych trudniejszych i tych lżejszych, tych małych i tych wielkich- tych, które odbierają radość życia Wam i Waszej rodzinie. Będzie Wam towarzyszyć grupa profesjonalistów pod stałą superwizją, dla których człowieczeństwo, empatia i chęć niesienia wsparcia są ważnymi priorytetami w życiu.

Zapraszamy

Specjaliści CWP

Czym się zajmujemy
pomoc-psychologiczna-i-psychoterapia

Pomoc psychologiczna i psychoterapia

Nabór do grup terapeutycznych i grup wsparcia.
Trwa nabór do grup terapeutycznych i grup wsparcia. Zapraszamy na rozmowy wstępne. Umówienie terminów pod nr tel: 791 41 74 54. Szczegóły poniżej.
Spotkanie z osobami, które mają podobną sytuację i czują podobnie może przyśpieszyć dojście do rozwiązania problemów.
Zachęcamy do otwartości – na prawdę warto!

pierwszy-krok

Pierwszy krok

Bądź spokojny/a! Psycholog czy psychoterapeuta to osoba, która czuje i rozumie każdy (nawet w twoim mniemaniu osobliwy) problem. Jest nastawiona na pomoc tobie i twoim bliskim. Kiedy masz jakiekolwiek wątpliwości czy pytania – po prostu zadzwoń lub napisz (zakładka kontakt) , umów się na pierwsze spotkanie,w trakcie spotkania wspólnie ustalimy cele i zasady dalszej współpracy.

JAK WYGLĄDA SPOTKANIE?

Spotkanie indywidualne trwa 45 minut, rodzinne 50 minut, grupowe 1,5-3 lub 6 godz. Ilość i częstotliwość spotkań jest ustalana indywidualnie.

ZASADY

Jest wiele osób mających potrzebę skorzystania z pomocy podobnie być może jak Ty. Uszanuj ich i nasz czas i jeśli masz umówiony termin pamiętaj o nim lub odwołaj najpóźniej 24 godziny przed wizytą. Dzięki temu ktoś inny będzie mógł skorzystać z miejsca.

CENTRUM WSPIERANIA PSYCHIKI

ul. Porębska 6

42-400 Zawiercie

tel: 791 41 74 54

poczta@psychologzawiercie.pl

psychoterapia-indywidualna

Psychoterapia indywidualna

Sesje przeznaczone są dla osób dorosłych niezależnych ekonomicznie. Częstotliwość spotkań, cel oraz czas trwania terapii ustalana jest między klientem i terapeutą podczas zawierania kontraktu.
Spotkania trwają 45-50 min. Koszt wizyty – 100 zł

pomoc-psychologiczna-i-psychoterapia-dla-dzieci

Pomoc psychologiczna i psychoterapia dla dzieci

Jeżeli problem dotyczy dziecka lub osoby pełnoletniej ale zależnej od rodziny, proponujemy psychoterapię rodzinną. W tych przypadkach preferujemy spotkania z całym systemem rodzinnym (osoby najbliżej pacjenta), bo zwiększa to szansę na wyleczenie jednostki.
System rodzinny to sieć różnych zależności mających różnoraki wpływ na jego członków. Utrzymanie równowagi tego systemu jest jego ważnym zadaniem.
Terapia pomaga znaleźć odpowiednie metody na utrzymanie równowagi wspierające zdrowienie chorego członka rodziny. Nie do przecenienia jest tutaj wsparcie i współpraca wszystkich osób związanych z systemem rodzinnym pacjenta.

Spotkania trwają 50-60 min. Początkowo raz w tygodniu. W miarę postępu terapii, odstępy pomiędzy spotkaniami wydłużają się.
Koszt wizyty – 100-120 zł.

psychoterapia-malzenstw-i-par

Psychoterapia małżeństw i par

Przeznaczona dla par przeżywających kryzys ale gotowych do pracy nad odkrywaniem nowych rozwiązań trudnych sytuacji, nowych lepszych dróg wznoszących związek na wyższy poziom rozwoju. Ważne by oboje byli świadomi chęci pracy nad relacją z partnerem i oboje mieli gotowość do terapii.

Również dla par, które podjęły decyzję o rozstaniu ale chcą przeprowadzić go w „dobry” sposób.

Spotkania trwają 50 min. Zwykle raz w tygodniu.
Koszt wizyty – 100 zł.

psychoterapia-grupowa

Psychoterapia grupowa

Istnieje przekonanie, że w terapii grupowej funkcjonują takie czynniki leczące, których nie sposób uruchomić w terapii indywidualnej. Pacjent ma okazję zobaczyć siebie oczami innych, zobaczyć siebie na tle grupy, doświadczyć w bezpieczny sposób tego co doświadcza na co dzień w dużej grupie społecznej ale mając większą szansę na wprowadzenie zmian z ludźmi przeżywającymi podobnie jak on.
Spotkania odbywają się wg ustalonych norm, których wszyscy uczestnicy zobowiązani są przestrzegać. Ma to dawać Wam poczucie bezpieczeństwa i umożliwić konstruktywną pracę nad sobą.
Psychoterapia grupowa zalecana jest jako początek drogi do przemian czyli jako pierwsze doświadczenie terapeutyczne ale też jako zakończenie procesu terapii indywidualnej w celu zaobserwowania na tle grupy przemian jakie zaszły w Waszym wnętrzu

grupa-terapeutyczna-dla-dda

Grupa terapeutyczna dla DDA

„Grupa jest jak lustro w którym można się przejrzeć z różnych perspektyw”

„W moim domu był alkohol” – grupa terapeutyczna dla DDA

To grupa dla osób, w rodzinie których jedno z rodziców było alkoholikiem. Mogły one wykształcić w dzieciństwie mechanizmy i cechy ułatwiające egzystowanie w takiej rodzinie lecz mogące utrudniać egzystowanie poza nią w dorosłym życiu.

Jeśli doświadczasz :
– lęku przed odrzuceniem, utrudniającego funkcjonowanie w związkach lub powstrzymującego cię przed wchodzeniem w bliższe związki uczuciowe
– poczucia niższej wartości
– poczucia osamotnienia i izolacji
– tłumienia uczuć, (masz trudności w ich rozpoznawaniu, nazywaniu lub konstruktywnym wyrażaniu)
– rezygnujesz z własnych potrzeb, masz trudności w ich rozpoznawaniu
– nadmiernie starasz się spełniać oczekiwania innych ludzi
– masz potrzebę stałego kontrolowania siebie i innych
– masz poczucie sztywności zachowań, braku spontaniczności
– lęku przed zmianą
– trudności w podejmowaniu decyzji
– poczucia stałego zagrożenia, doświadczasz napięcia nawet wtedy gdy nic się nie dzieje
– braku umiejętności przeżywania zadowolenia

Zapraszamy na rozmowę wstępną. Umówienie terminów pod nr: 791 41 74 54

Grupa ma charakter zamknięty.

warsztaty-i-grupy-wsparcia

Warsztaty i grupy wsparcia

Rozwój osobisty może zmieniać jakość życia na lepszą dlatego proponujemy szereg warsztatów rozwojowych o konkretnej tematyce dla wybranych grup. Umożliwiamy też spotkania ludzi o podobnych sytuacjach życiowych dzięki czemu możecie w bezpiecznej atmosferze szukać wspólnie z nami nowych rozwiązań i nastawień do sytuacji życiowych .

grupa-rozwojowo-wspierajaca-dla-rodzicow-wychowujacych-nastolatka

Grupa rozwojowo-wspierająca dla rodziców wychowujących nastolatka

Jak przetrwać bunt nastolatka – i nie zwariować.


Dla rodziców którzy są otwarci na wymianę swoich doświadczeń z innymi rodzicami w podobnej sytuacji i szukanie wspólnie z nimi nowych rozwiązań oraz inspiracji.

Prowadząca: mgr Sylwia Marcisz

Psycholog, psychoterapeuta rodzin i par w trakcie podyplomowego Kursu Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Pracuje głównie w nurcie terapii ericksonowskiej ale integruje w swojej pracy podejście poznawczo – behawioralne, systemowe i psychodynamiczne.
Prowadzi terapię osób dorosłych, rodzin i par zajmując się głównie kryzysem w związkach, zaburzeniami funkcjonowania systemu rodzinnego, trudnościami wychowawczymi dzieci i młodzieży. Specjalizuje się w leczeniu zaburzeń nerwicowych, lękowych i depresji. Pracuje pod superwizją certyfikowanych superwizorów PTP.

Grupa o charakterze zamkniętym. Cykl spotkań trwających 3 godziny, raz w miesiącu.

Poniższe tematy to ogólny zarys nie odbierający jednak przestrzeni na własne przemyślenia, pytania i dyskusje.

– Ktoś zaczarował Karolka,
– Mały agresorek – duży agresor,
– Kocha, lubi, szanuje – nie chce, nie dba, żartuje…,
– Duchy przodków do pomocy,
– 7 życzeń-ósme niebo,
– Po drugiej stronie lustra,
– Kocham – tak łatwo powiedzieć,
– Zakopać topór wojenny,
– Kto jest bardziej konsekwentny?
– Karolek – to wyjątkowe dziecko,

grupa-terapeutyczna-dla-osob-z-zaburzeniami-nerwicowymi-lekami-napadami-paniki-dolegliwosciami-psychosomatycznymi

Grupa terapeutyczna dla osób z zaburzeniami nerwicowymi( lękami, napadami paniki, dolegliwościami psychosomatycznymi)

OSWOIĆ LĘK

Jeśli odczuwasz :

– lęk, który cię paraliżuje i zaburza funkcjonowanie,
– pogłębiające się uczucie napięcia,
– towarzyszą temu zawroty głowy,
– kołatanie serca,
– fale gorąca, czerwienienie się,
– problemy z oddychaniem,
– uczucie ciężkości klatki piersiowej,
– podwyższoną wrażliwość na bodźce zmysłowe,
– zaburzenia funkcjonowania zmysłów, szczególnie słuchu oraz wzroku,
– niewydolność narządów wewnętrznych, np. żołądka,
– zaburzenia narządów ruchu,
– powracający lęk przed pewnymi rzeczami, osobami lub sytuacjami, którego nie potrafisz kontrolować,
– bliżej nieokreślony niepokój,
– częste spadki motywacji, okresy apatii, kiedy „nic się nie chce”,
– częste poirytowanie, poczucie frustracji,
– silne zmiany samopoczucia, zmienność emocjonalną,
– kłopoty z zasypianiem,
– trudności z odczuwaniem przyjemności,

Przekonasz się, że nie jesteś sam i inni też przeżywają podobnie jak Ty, i że można przejąć kontrolę nad tym co niemożliwe.

logopedia

Logopedia

Oferta logopedyczna

– Diagnoza logopedyczna i neurologopedyczna dzieci i dorosłych

– Terapia dzieci z wadami wymowy

– Terapia dzieci z opóżnionym rozwojem mowy

– Terapia mowy dzieci z autyzmem, zespołem Aspergera, upośledzeniem umysłowym

– Terapia dzieci jąkających się

– Terapia osób dorosłych po udarach, urazach, wypadkach

– Terapia z dojazdem do pacjenta

– Konsultacje logopedyczne i neurologopedycze

Oferujemy badania przesiewowe dla przedszkoli, szkół podstawowych, możliwość współpracy z przedszkolami i szkołami.


voice-dialog

Nasze artykuły – Voice Dialog

Voice Dialog

Objawy psychosomatyczne – metoda „Voice Dialog”

Nasze ciało składa się z mnóstwa elementów, które współdziałają ze sobą tworząc jedność. Zawieramy też w sobie coś na kształt centralnego komputera-naszą psychikę. Zarówno ona jak i nasze ciało komunikują się współbrzmiąc wzajemnie i odbierając wzajemnie swoje sygnały.

Chyba każdy człowiek wie jak emocje potrafią opanować ciało i wywołać w nim różne odczucia i jak różne dolegliwości fizyczne wpływają na emocje. Te mechanizmy są w stanie bardzo nam się przysłużyć kiedy działają w harmonii i pełnej symbiozie. Mamy na przykład wbudowany po naszych przodkach system szybkiego ostrzegania o niebezpieczeństwie – szybszy niż proces myślenia. Kiedyś nasi przodkowie musieli być gotowi na nagły atak dzikiej zwierzyny mieszkającej w puszczy nieopodal jaskiń. Współczesny człowiek ma inne zagrożenia ale reakcje zostały te same. Pocimy się, przyśpiesza nam serce, spłyca się oddech, jelita pracują mocniej, adrenalina zmusza nas do walki lub ucieczki, ręce marzną, nogi sztywnieją. To jest po to by nas chronić. Reakcje te są naturalne dla organizmu jeśli mijają wraz ze stresorem.

Czasem zdarza się jednak, że odczuwamy ciągłe napięcie a reakcje te pojawiają się nagle, nawet bez stresora. Bywa też, że nasze ciało wysyła nam informacje o bólu lub dolegliwościach podobnych do choroby. Może się zdarzyć, że badania lekarskie nie wykażą żadnych patologicznych zmian w ciele a mimo to nadal czujemy w sobie chorobę. Potem już sami nie wiemy czy boimy się objawów, czy to lęk przed nimi je uaktywnia, czy może lęk przed jakąś sytuacją uaktywnia objawy.

Można wtedy usłyszeć diagnozę zaburzeń psychosomatycznych. „Zaburzenia psychosomatyczne to grupa schorzeń, które wywoływane są przez różnorodne czynniki o psychologicznym charakterze. Co ciekawe, jest to zespół schorzeń, które- chociaż wywoływane przez czynniki psychiczne- objawiają się w sposób fizyczny”.

Lista chorób psychosomatycznych nie jest ani jednoznacznie ustalona, ani zamknięta. Obserwuje się wąskie albo bardzo szerokie używanie tego pojęcia. Zwykle wymienia się tu takie schorzenia jak nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, nadczynność tarczycy, cukrzyca, otyłość, astma oskrzelowa, katar sienny, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, pokrzywka, neurodermatitis.

Istnieją różne koncepcje dotyczące przyczyn powstawania tych zaburzeń jak i różne metody pomagające w radzeniu sobie z nimi. Można tu wymienić psychoanalizę, teorię Hellingera, zorientowaną na proces, transpersonalną, poznawczo-behawioralną, integratywną itp. Każde z tych podejść ma swoje sposoby na terapeutyczną „wycieczkę” w głąb psychosomatycznej psychiki.

Jednak Hal i Sidra Stone stworzyli teorię, która może być stosowana w dowolnym podejściu wspierając rozwój wewnętrzny poprzez świadomość. „Dialog głosów „ bo tak nazywa się ta metoda, jest wspaniałym uzupełnieniem w procesie terapii różnych zaburzeń również psychosomatycznych. Odpowiednie jej zastosowanie może doprowadzić do zintegrowania osobowości pacjenta dając mu świadomą kontrolę poprzez Ego. Jest to technika, która w prosty sposób pozwala na skontaktowanie się i rozpoczęcie dialogu z naszymi podosobowościami, naszymi „ja”, prowadząc do poznania i przemiany wewnętrznej.

Wyodrębnione są tu trzy podstawowe kategorie Ja: Ja Pierwotne, Ja Wydziedziczone i Ja Nierozwinięte oraz stanowiące odrębne kategorie: Wewnętrzny Obrońca-Kontroler, Sędzia i wewnętrzne dziecko.

Różne podosobowości pojawiają się w różnym czasie podczas naszego życia. Chroniąc nasze wewnętrzne dziecko, które jest uważane za oś osobowości, Ja Pierwotne mogą stać się zbyt silne ograniczając i a nawet hamując nasz rozwój. Należą do nich np.: Opiekun- pilnujący naszego dobrostanu finansowego czy odżywiania się, Pchacz – chcący naszej ciężkiej pracy i wywiązywania się z obowiązków, czy Przyjemniaczek, który potrzebuje akceptacji innych.

W chorobach psychosomatycznych ważną rolę odgrywają Ja Wyparte czy wydziedziczone. Są to takie Ja, do których nie chcemy się przyznawać uważając je za bezwartościowe, nie do przyjęcia czy nieskuteczne jak np. Marzyciel, Luzak, Ryzykant czy Leń. Kluczowe jest to,że kiedy przyjmujemy jedne Ja to na drugim końcu pozostają te odrzucone.

Nasze Ja Podstawowe ujawniają się w osądach o nas samych np.: „uważam, że jestem taki a taki” a Ja Wydziedziczone ujawniają się w odczuciach do innych osób np.: kiedy drażni nas czyjeś luźne postępowanie to nasz Luzak najprawdopodobniej jest w nas stłumiony.

W metodzie „Voice Dialog” dąży się do przekształcenia własnego Ego w Uświadomione Ego. Kiedy staje się ono świadome części, z jakich się składa nasza osobowość, może dokonywać wyborów, które z nich wyrazić a nie tylko przyglądać się ich działaniom. Poprzez „Dialog Głosów” wzmacniana jest siła Ego co bardzo potrzebne jest osobom chorym somatycznie. Słabe Ego i odrzucanie niektórych głosów może prowadzić do zaburzeń psychosomatycznych.

Kiedy np.: Pchacz zbyt mocno naciska na wykonywanie coraz to nowszych i trudniejszych zadań a Leń nie jest dopuszczany do głosu to, brak równowagi może spowodować uczucie napięcia w ciele, nerwowości a przedłużająca się dysproporcja np.: do nerwicy czy zawału serca itp. Zbyt silny Wewnętrzny Krytyk i na drugim biegunie,wydziedziczony Luzak może obniżyć mocno samoocenę i doprowadzić do zaburzeń nastroju. Przeważający Przymilaczek może zatrzymywać złość czy gniew w ciele co może skutkować nadciśnieniem, nowotworami, chorobami krążenia.

Z pewnością utrzymanie względnej równowagi w dopuszczaniu różnych Ja do głosu jest bardzo ważne.

Techniką „Dialogu Głosów” można również pracować z częściami ciała, symptomami chorobowymi czy snami, których elementy traktujemy tak, jak podosobowości – energie. Możliwości zastosowania techniki zależą głównie od twórczej inwencji prowadzącego.

Kluczowym dla osiągnięcia integracji jest wycofanie osądu w stosunku do podosobowości i spojrzenie na nie bez krytycyzmu, odebranie takimi jakie są. Pacjent może wypowiedzieć się wtedy w imieniu chorej czy wypartej części siebie. To może pomóc dotrzeć do wtórnych korzyści z choroby ale też ominąć opór. Łatwiej również dotrzeć do wartości jakie zostały zaniedbane czy nieuszanowane i wyrażały się poprzez objawy chorobowe. Kiedy zostają zauważone i uszanowane, objaw przestaje być potrzebny do zwrócenia uwagi na brak równowagi wewnątrz naszego Ja.

Opracowanie na podstawie książki „Voice Dialog” Hal i Sidra Stone: mgr Sylwia Marcisz

test-na-stres

Nasze artykuły – Test na stres

Test na stres

STERS – jak z nim żyć?

Nasza rzeczywistość przynosi nam wiele nowych możliwości, rozwiązań, niespodzianek techniki ale też wraz z tym wszystkim, coraz więcej napięć, niepewności, niewiadomych i oczywiście – stresu!

Stres często osłabia, paraliżuje, odbiera chęci do działania, „podcina skrzydła”, wycofuje nas nawet czasem z normalnego życia. Gdy działa długotrwale może mocno nadwyrężyć nasz układ nerwowy, czyniąc go nadwrażliwym na bodźce zewnętrzne.

Nasze ciało z powodu obciążenia stresem może czuć ból fizyczny nie wynikający z choroby somatycznej i odczuwać jakby poza naszą kontrolą doznania, które wywołują nieraz przerażenie człowieka.

Na początku oceń w jakim stopniu stres jest częścią Twojego życia i jak sobie z tym radzisz. Wykonaj krótki poniższy test.

Oceń częstotliwość występowania poszczególnych symptomów stresu w ostatnim roku. Odpowiedz na pytania przydzielając odpowiednią ilość punktów:

0 – nigdy, 1 – sporadycznie, 2 – czasami, 3 – często, 4 – ciągle

1. Czuję brak entuzjazmu do działania –

2. Nawet jeżeli śpię ponad 8-godzin jestem ciągle zmęczony/a –

3. Czuję napięcie w szkole i domu –

4. Mam zmienne nastroje, jestem drażliwy/a, niecierpliwy/a z byle powodu –

5. Czuję, że żyję za szybko, ciągle ktoś chce coś ode mnie –

6. Nauka wydaje mi się jałowa i popadam w przygnębienie z tego powodu –

7. Nie wiem, czego właściwie chcę, nie potrafię podjąć decyzji tak jak kiedyś –

8. Straciłem/am na skuteczności i efektywności działania –

9. Jakość moich działań jest niższa niż powinna i kiedyś była –

10. Czuje się wyczerpany/a fizycznie, psychicznie i również emocjonalnie –

11. Częściej choruję, mam złe samopoczucie, nawet jeśli nie biorę zwolnienia –

12. Jestem mniej zainteresowany/a zabawą –

13. Piję więcej kawy (herbaty, napojów gazowanych), więcej palę, częściej sięgam po alkohol lub inne środki odurzające – po to, aby łatwiej poradzić sobie w ciągu dnia –

14. Mam obojętne podejście do problemów i potrzeb innych osób –

15. Moje rozmowy w szkole, ale i poza nią, są pełne napięcia i pretensji –

16. Stałem/am się roztargniony/a, zapominalski/a, spóźnialski/a –

17. Mam problemy z koncentracją –

18. Szybko się nudzę, irytuję, zmieniam zajęcia –

19. Nie mam satysfakcji z jakichkolwiek prac, brakuje mi poczucia spełnienia, jest mi źle –

20. Idę do szkoły tylko dlatego, że muszę- nic innego nie przychodzi mi do głowy –

Dodaj ilość uzyskanych punktów w każdym pytaniu i zapisz wynik!

Jeżeli masz wynik 0 – 25 punktów, dobrze radzisz sobie ze stresem. Na razie nie potrzebujesz korzystania z dobrodziejstw treningów relaksacyjnych – chyba, że jesteś ciekawy jak to działa lub chcesz poprawić koncentrację i pamięć.

Jeżeli masz wynik 26 – 40 punktów, doskwiera Ci stres i powinieneś coś z tym zrobić! Stan Twój nie jest jeszcze bardzo poważny ale braki w umiejętnościach radzenia sobie ze stresem za jakiś czas dadzą się we znaki. Kilka sesji relaksacyjnych nauczy Cię jak postępować w chwilach napięcia i zapobiegnie dalszemu destrukcyjnemu działaniu hormonów stresu. Poza tym poprawi Twoją koncentrację i pamięć.

Jeżeli masz wynik 41- 55 punktów, powinieneś podjąć zdecydowane działania, aby uniknąć chorób związanych ze stresem. Stan Twój zaczyna Ci już przeszkadzać w normalnym funkcjonowaniu. Twój mózg i Twoje ciało potrzebują lekcji, jak w szybki sposób uwalniać się od napięcia. Kilka sesji relaksacyjnych pomoże Twojemu organizmowi wrócić na odpowiednie tory, a przy okazji odmieni Twoje życie na lepsze. Poprawisz samopoczucie, koncentrację i pamięć.

Jeżeli masz wynik powyżej 56 punktów, sytuacja jest na tyle poważna, iż trzeba to natychmiast zmienić, gdyż przypłacisz to zdrowiem. Powinieneś jak najszybciej nauczyć swój mózg i soje ciało uwalniania się od napięć i stresu. Prawdopodobnie zbyt wiele od siebie wymagasz i nie nadążasz za tymi wymaganiami. Sesje relaksacyjne pomogą Ci znów cieszyć się życiem i spokojnie przyjmować wyzwania kolejnego dnia, poprawią też koncentrację i pamięć.

A teraz parę słów o tym czego warto się nauczyć i stosować jak najczęściej.

UMIEJĘTNOŚĆ RELAKSACJI

POZWALA ODNALEŹĆ WEWNĘTRZNĄ RÓWNOWAGĘ

DAJE UCZUCIE WYCISZENIA I SPOKOJU

POWODUJE LEPSZE NASTAWIENIE DO ŻYCIA

Relaksacja skutecznie przeciwdziała szkodliwym psychologicznym i fizjologicznym efektom funkcjonowania człowieka w świecie pełnym stresu i pogoni za sukcesem. Relaksacja daje nam chwilę wytchnienia. Jest to czas specjalnie dla nas, w którym możemy zagłębić się w siebie. Dać ciału, umysłowi i duszy siły do zmagania się z problemami dnia codziennego. Stan głębokiej relaksacji jest uzdrawiający dla całego organizmu. Zwalnia się metabolizm, słabnie napięcie mięśniowe, w zapisie EEG fal mózgu pojawia się rytm alfa, zbawienny dla każdego zestresowanego człowieka.

POPRAWIA WYNIKI W NAUCE
POPRAWIA KONCENTRACJĘ I PAMIĘĆ

Relaksacja uaktywnia prawą półkulę mózgową, dzięki czemu zaczynamy być bardziej kreatywni, zapamiętujemy szybciej i więcej, poprawia się nasza koncentracja. Myślimy bardziej twórczo i pozytywnie.

PRZYSPIESZA PROCES LECZENIA
POPRAWIA PRACĘ SYSTEMU ODPORNOŚCIOWEGO

Według najnowszych badań neurofizjologów amerykańskich, proces leczenia organizmu jest znacznie przyśpieszony, kiedy mózg znajduje się w określonym stanie. Pojawienie się rytmów mózgowych alfa i theta powoduje wyraźne obniżenie się poziomu hormonów stresowych. Występowanie wymienionych fal mózgowych w sposób znaczący podwyższa także sprawność immunologiczną organizmu. Dzięki świadomemu utrzymywaniu się w stanie alfa procesy zdrowotne zachodzą znacznie szybciej i sprawniej.

USUWA NEGATYWNE SKUTKI STRESU

Dzięki nauczeniu się relaksacji, jesteśmy w stanie przerywać długotrwałe cykle stresu, poprzez co przestaje on na nas działać wyniszczająco i destrukcyjnie. Potrafimy także na bieżąco transformować stresującą okoliczność w czynnik twórczy i rozwojowy.

POPRAWIA WYNIKI OSIĄGANE W SPORCIE

Nasz wybitny skoczek Adam Małysz, korzystał z treningów relaksacyjnych. Między innymi dzięki temu udało mu się osiągać większą koncentrację i zapanować nad stresem podczas skoków.

Wiem, że pęd i tempo życia pozostawia nam mało czasu na naukę i stosowanie relaksacji ale nawet kilka sesji z fachowcem, który nauczy nas odpowiednich technik może wprowadzić nasz organizm w rytm, w którym „przecięcie pasma stresu może zająć nam nawet niespełna kilka minut. Myślę że warto poświęcić chwilę na coś co może pozytywnie procentować nawet całe życie, zwiększając jego komfort.

TRENING CZYNI MISTRZA!

rozwoj-mowy-logos

Nasze artykuły – Rozwój mowy LOGOS

                              ROZWÓJ MOWY DZIECKA W PIERWSZYCH LATACH ŻYCIA

 

Mowa jest jednym z podstawowych wyznaczników prawidłowego rozwoju dziecka. Język jest bytem, którego rozwój opiera się i wynika z właściwego budowania się wszystkich funkcji poznawczych, takich jak: sprawności motorycznej i manualnej, percepcji wzrokowej oraz percepcji słuchowej.

Właściwy rozwój mowy u dziecka jest ściśle związany z całokształtem życia dziecka, czyli także z jego środowiskiem. Oddziaływanie otoczenia na dziecko jest ważnym czynnikiem stymulującym rozwój mowy. Mowa i budowanie prawidłowego systemu językowego wywiera wpływ na powstawanie i kształtowanie się czynności umysłowych i stanów emocjonalnych, zaś zasady i stany emocjonalne oddziałują na powstawanie mowy.

Prawidłowe kształtowanie się mowy dziecka jest podstawowym budulcem i elementem składowym jego osobowości. Dziecko dzięki dekodowaniu mowy i dźwięków płynących z otoczenia poznaje otaczający świat.

W literaturze logopedycznej przyjęło się, że wyróżnia się cztery okresy kształtowania się mowy dziecka. Można do nich zaliczyć:

  • okres melodii,
  • okres wyrazu,
  • okres zdania,
  • okres swoistej mowy dziecięcej

Rozwój mowy przebiega prawidłowo, jeśli dziecko mówi dużo i wyraźnie, poprawnie artykułuje wszystkie głoski, buduje dania poprawne pod względem gramatycznym i stylistycznym, rozumie co nadawca komunikatu do niego mówi, dziecko mówi melodyjnie i swobodnie z zachowaniem odpowiedniej intonacji, nie jąka się.

Dziecko od razu po narodzinach jest wyposażone we wszystko, co potrzebne jest do prawidłowego rozwoju za mowy. Pierwszym elementem rozwoju mowy jest krzyk wydawany przez noworodka. Za pomocą płaczu i krzyku dziecko komunikuje się z otoczeniem, oznajmia swoje potrzeby. U zdrowego noworodka mowa pojawi się w sposób naturalny, aby tak się stało dziecko musi urodzić się z niezaburzonymi zmysłami, głównie słuchu. Mowa to nie tylko nadawanie, ale i jej odbiór.

Poniższa tabela prezentuje jak przebiega prawidłowy rozwój w pierwszym roku życia.

Rozwój mowy w pierwszym roku życia

 

WIEK

W MIESIĄCACH

UMIEJĘTNOŚCI

OCZEKIWANE ROZWOJOWO

2

– wokalizacje pierwszych samogłosek;

– wydawanie dźwięków, które nie przypominają ludzkiej mowy tzw. głużenie

4

– doskonalenie repertuaru samogłosek;

– pojawianie się pierwszych (prymarnych) spółgłosek „p”, „b”, „m”;

6

– powtarzanie (naśladowanie ) sylab charakterystycznych dla języka narodowego ;

– gaworzenie samo naśladowcze.

8

– naśladowanie, powtarzanie oraz samodzielna wokalizacja sylab;

– rozumienie wypowiedzi o zabarwieniu emocjonalnym.

9

– pojawienie się gestu wskazywania palcem,

– początek kształtowania się pola wspólnej uwagi oraz rozumienia intencji komunikacyjnych.

10

– pierwsze słowa zbudowane z sylab otwartych;

– rozumienie prostych słów (najczęściej rzeczowników w mianowniku).

12

– rozumienie prostych poleceń, niektórych nazw osób, przedmiotów i czynności ;

– samodzielne wypowiadanie kilku wyrazów;

powtarzanie sylab i słów wypowiadanych przez dorosłego.

 

 

Po ukończeniu 12. miesiąca życia zaczyna się u dziecka intensywny rozwój mowy, zarówno na poziomie procesów rozumienia mówienia. W tym wieku dziecko, rozumie wiele prostych poleceń i pytań np. gdzie mama?, gdzie tata?. Dziecko, które ukończyło rok życia rozumie polecenie daj lalę itp., rozumie również zakaz nie wolno. Dziecko w tym czasie chętnie powtarza ciąg sylab lub proste wyrazy typu am, papa.

Okres rozwoju mowy występujący pomiędzy narodzinami a ukończeniem pierwszego roku życia nazywany jest okresem melodii. Do rozwoju tego okresu mowy należą awokalne elementy komunikacji takie jak: mimika, grymasy, pantomimika za pomocą których dziecko sygnalizuje swoje potrzeby fizjologiczne. W fazie melodii można wyróżnić okresy rozwojowe mowy:

  • krzyk, jako pierwsza z metod komunikacji dziecka z matką,
  • głużenie, zwane też gruchaniem, które pojawia się między 2. a 3. miesiącem życia. Jest to ciąg dźwięków, głównie samogłosek lub grup samogłoskowych i spółgłoskowych np. np. gli, tli, kii, gla, bli, ebw;
  • gaworzenie pojawia się w 6. miesiącu życia, najczęściej są to ciągi sylab mamama, tatata, bababab, początkowo bez znaczenia, potem skojarzone z odpowiednią osobą nabierają znaczenia. Gaworzenie jest etapem swoistego treningu słuchu;
  • echolalie to ostatni etap okresu melodii, pojawia się ok. 10. miesiąca życia. Naturalne echolalie polegają na powtarzaniu zasłyszanych rzez dziecko słów. Konfrontacja powtarzanych dźwięków z otoczeniem prowadzi stopniowo do rozumienia pierwszych słów (np. mama, baba), które pojawia się zwykle jeszcze wcześniej.

Gdy rozpoczyna się drugi rok życia dziecko nadal może znajdować się w okresie melodii, ale stopniowo z upływem czasu będzie przechodziło do okresu wyrazu. Dziecko, które ukończyło 12. miesięcy, zaczyna chodzić i zdobywać nową przestrzeń. Wraz z rozwojem motoryki rozwija się mowa dziecka. Dziecko zaczyna rozumieć wiele słów ciągle wzbogaca słownik bierny. Niedojrzałość aparatu artykulacyjnego dzieckanie pozawala mu jeszcze na wypowiadanie wszystkich słów. Roczne dziecko potrafi wypowiedzieć wszystkie samogłoski oprócz nosowych ą, ę. Wypowiada również sporo spółgłosek: m, p, b, m., t, d, n, k, ś, ć. Większość szeregów spółgłoskowych zastępuje łatwiejszymi do wypowiedzenia. Naturalnym procesem na tym etapie mowy są tzw. uproszczenia grup spółgłoskowych, opuszczenia (elizje) lub substytucje. Dzieci często na tym etapie wypowiadają pierwszą sylabę słowa jako cały wyraz lub samą końcówkę słowa. Na tym etapie pojawi się pierwsze połączenie dwóch wyrazów w zdanie np. mama am.

Poniższa tabela prezentuje jak przebiega prawidłowy rozwój w drugim roku życia.

 

Rozwój mowy w drugim roku życia

 

WIEK

W MIESIĄCACH

UMIEJĘTNOŚCI

OCZEKIWANE ROZWOJOWO

13-16

-posługiwanie się nazwami osób, przedmiotów i kilku czynności;

– wyrazy głównie amorficzne, zbudowane z zreduplikowanych sylab otwartych;

doskonalenie zdolności dzielenia uwagi z dorosłym.

18

– dalszy rozwój słownictwa, wypowiedzi w większości jednowyrazowe, rzadziej dwuwyrazowe bez odmiany;

rozwój rozumienia prostych zdań (głównie poleceń i zakazów).

24

– stały wzrost słownictwa;

– pojawienie się wypowiedzi dwuwyrazowych i początki fleksji, jako pierwsza pojawia się deklinacja;

– w odmianie czasownika najczęściej używana jest 3 os. lp, także w znaczeniu 1 os. trybu orzekającego;

– występują także formy 2 os. lp trybu rozkazującego.

 

Kolejny etap mowy pojawia się w okresie około trzeciego roku życia, nazywany jest okresem zdania. Jest to system dwuklasowy, który u prawidłowo rozwijających się dzieci pojawia się między 2. a 3. rokiem życia. Dziecko zazwyczaj powinno wymawiać wszystkie samogłoski oraz spółgłoski wargowe p, b, m oraz ich zmiękczenia p’, b’ i m’.

Mowa dziecka podlega dalszemu procesowi doskonalenia. Dziecko zazwyczaj wymawia poprawnie wszystkie samogłoski oraz następujące wargowo – zębowe: f, f’, w, w’; środkowojęzykowe: ś, ź, ć, dź, ń, k:, g’; tylnojęzykowe: k, g, ch; przedniojęzykowo -zębowe: t, d, n; przedniojęzykowo – dziąsłowe: W końcowym okresie fazy zdania mogą pojawić się również głoski: przedniojęzykowo – zębowe: s, z, c, dz oraz środkowojęzykowe: ś, ź, ć, dź. .

Trzyletnie dziecko zazwyczaj wypowiada zlepki wyrazowe lub równoważniki zdań, przechodzące w zdanie złożone z trzech i większej ilości wyrazów.. Mowa dziecka jest bardziej zrozumiała niż u dwulatka mimo, że pojawia się w mowie spora ilość błędów gramatycznych. Okres ten charakteryzuje prototypowe użycie opozycji np. k-g, t-d, w-f, ś-ź. Pod koniec tego okresu pojawiają się głoski trudne w realizacji szeregu syczącego – s, z, c, dz- czasem również szumiącego sz, ż, cz, dż. Jednak przyjmuje się, że normę stanowi zastępowanie głosek syczących i szumiących szeregiem ciszącym, z kolei głoskę r często zastępuje w mowie głoska l lub j. Wiek, w którym znajduje się dziecko ma wpływ na jego artykulację, słaba sprawność narządów mownych, przede wszystkim języka wpływa na niewłaściwą artykulację głosek szeregu szumiącego i głoski r. Wiek trzech lat to czas, kiedy dziecko wzbogaca słownik o coraz to nowsze nazwy przedmiotów.

Istotną cechą charakterystyczną dla tego okresu jest fakt, iż dziecko samo nie jest w stanie poprawnie wymówić wyrazu, to jednak dzięki dobrze rozwiniętemu słuchowi fonematycznemu jest w stanie odróżnić mowę poprawą od niepoprawnej. Koniec tego okresu rozwoju mowy to czas, w którym pojawiają się pierwsze zdania zbudowane z 2-3 słów. Z biegiem czasu zdania pojedyncze robią się bardziej rozbudowane.

Rozwój mowy w trzecim roku życia

 

WIEK

W LATACH

UMIEJĘTNOŚCI

OCZEKIWANE ROZWOJOWO

3

– stały wzrost słownictwa,

– rozwój sytemu fonetyczno-fonologicznego (brak jedynie głosek dziąsłowych, stopniowe ustępowanie charakterystycznej miękkości spółgłosek);

– szybki rozwój konstrukcji składniowych, (budowanie wszystkich rodzajów zdań złożonych podrzędnie i współrzędnie);

– wzrost sprawności komunikacyjnej i społecznej

 

Drodzy rodzice, bądźcie czujni i uważnie obserwujcie swoje dzieci, ich rozwój, jak się komunikują z otoczeniem. Jeśli coś was zaniepokoi, konsultujcie się ze specjalistami. W kolejnych referatach kolejna część opisu rozwoju mowy dziecka w dalszych latach życia, na co rodzice powinni zwrócić uwagę.

nasz-zespol

Nasz zespół

sylwia -32487a7393

Założycielka Centrum. Położna, psycholog i psychoterapeuta. Tytuł magistra psychologii uzyskała na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Ukończyła również studia podyplomowe w kierunku psychologii transportu na Uniwersytecie Warszawskim. Doświadczenie w pracy z pacjentami zdobywała w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie oraz na oddziale psychiatrycznym Szpitala w Przasnyszu.
Od 7 lat rozwija swoje umiejętności w zakresie psychoterapii w Polskim Instytucie Ericksonowskim oraz w Polskim Instytucie Psychoterapii Integratywnej. Ukończyła Cykl szkoleń Terapii Rodzin i Par. Obecnie w trakcie zdobywania uprawnień do certyfikatu psychoterapeuty Polskiego towarzystwa Psychiatrycznego. Jest członkiem Naukowej sekcji psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Od 5 lat praktykuje prywatnie jako terapeuta i psycholog specjalizując się głównie w terapii nerwic, zaburzeń lękowych i depresji oraz rodzin i par. W swojej pracy łączy różne podejścia jak poznawczo-behawioralne, psychodynamiczne, ericksonowskie, również hipnozę. Pracuje pod superwizją certyfikowanych superwizorów psychoterapii.

Dorota Rzepniewska-22c0953b4a

Specjalista Psychiatra Specjalista Psychoterapii Uzależnień Studia na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach (obecnie Śląski Uniwersytet Medyczny) ukończyłam w 1998 roku. Od roku 1999 związana jestem z Czeladzią, gdzie zaczynałam pracę jako młodszy asystent w Oddziale Psychiatrii tutejszego szpitala. Specjalizację w dziedzinie Psychiatrii uzyskałam w 2005r. a w roku 2006 uzyskałam certyfikat Specjalisty Psychoterapii Uzależnień (po odbyciu studium organizowanego przez Instytut Psychologii Zdrowia PTP w Warszawie). Od roku 2006 jestem Kierownikiem Psychiatrycznego Oddziału Dziennego Szpitala w Czeladzi (PZZOZ Będzin). Pracuję również w poradniach oraz prowadzę własny gabinet. Swoje kwalifikacje nieustannie podnoszę poprzez uczestnictwo w zjazdach, szkoleniach (zarówno z Psychiatrii jak i związanych z tematyką uzależnień), czytanie fachowej literatury i prasy. Od roku 2007 w ramach Śląskiej Izby Lekarskiej pełnię funkcję Pełnomocnika do Spraw Zdrowia Lekarzy – pomagam lekarzom z terenu Izby, borykającym się z problemami uzależnienia. Prywatnie staram się poświęcić czas swojej Rodzinie (mam męża – również lekarza, oraz wspaniałego nastoletniego syna). Uwielbiam podróże, dobrą książkę i ciekawe filmy.

Krystyna Bednarska-25aee6d188

Specjalista Psychiatra / Specjalista Terapii Środowiskowej.
Studiowała na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach w latach 1995-2001. Praktykowała w Rejonowym Pogotowiu Ratunkowym stacja Zawiercie w latach 2001-2003. Od roku 2004, przez kolejne 10 lat związana z Kliniką Psychiatrii i Psychoterapii w Katowicach Ochojcu gdzie zdobywała wiedzę i doświadczenie w zakresie psychiatrii (diagnozowania, leczenia, rehabilitacji). Prowadziła działalność naukową, zajęcia ze studentami polskimi i amerykańskimi Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. W roku 2009 uzyskała specjalizację w dziedzinie psychiatrii. W 2012 roku, certyfikat Specjalisty Terapii Środowiskowej Śląskiej Filii Sekcji Naukowej Psychiatrii Środowiskowej i Rehabilitacji Polskiego Towarzystwa psychiatrycznego. W 2009 ukończyła Kolegium Zarządzania Akademii Ekonomicznej w Katowicach na kierunku Zarządzanie w Ochronie Zdrowia. Obecnie w trakcie zdobywania doktoratu Dziennego Studium Doktoranckiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
Zajmuje się kompleksowym leczeniem zaburzeń lękowych, depresji, zaburzeń snu i pamięci, leczeniem chorób psychicznych, wystawianiem opinii lekarskich do sądu, ZUS-u, pozwoleń na broń, w razie potrzeby przeprowadza wizyty domowe.

monika-0dca28d766

Ukończyła pedagogikę ze specjalnością pedagogika specjalna, studia podyplomowe z logopedii i neurologopedii, kurs oligofrenopedagogiki. Uzyskała certyfikat II Konferencji Logopedycznej ” Logopedia w teorii i praktyce”. Aktywnie uczestniczy w spotkaniach o tematyce logopedycznej i neurologopedycznej, ostatnio w Śląskim Spotkaniu Neurologopedycznym ” Rola Logopedii w neurorehabilitacji”. Pracuje z osobami dorosłymi po udarach, urazach, wypadkach , którzy mają problemy komunikacyjne, z afazją i dyzartrią. Prowadzi terapię dzieci z wadami wymowy, z zaburzeniami komunikacji językowej, opóźnionym rozwojem mowy, dzieci jąkających się.

monika lech

Ukończyła pedagogikę, studia podyplomowe z logopedii i neurologopedii, kurs oligofrenopedagogiki. Uzyskała certyfikat II Konferencji Logopedycznej ” Logopedia w teorii i praktyce”. Aktywnie uczestniczy w spotkaniach o tematyce logopedycznej i neurologopedycznej, ostatnio w Śląskim Spotkaniu Neurologopedycznym “Rola Logopedii w neurorehabilitacji”. Pracuje zarówno z dziećmi z wadami wymowy, zaburzeniami językowymi, opóżnionym rozwojem mowy jak również z dorosłymi z problemami komunikacji językowej, po udarach i wypadkach z afazją i dyzartrią. Kontakt pod numerem telefonu: 505 112 184 lub 510 106 878.

IMG_2803 [141455]

Psycholog / psychoterapeuta.
Wykształcenie i doświadczenie:
Absolwentka Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej we Wrocławiu. Ukończyłam jednolite pięcioletnie studia magisterskie, specjalność – psychologia kliniczna.
Aktualnie kwalifikacje zawodowe zdobywam w profesjonalnej szkole psychoterapii rekomendowanej przez PTTPB, jest to czteroletnie podyplomowe szkolenie w nurcie poznawczo – behawioralnym w Warszawskim Centrum CBT EDU. Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej.
Kliniczny staż zawodowy odbyłam w Wielospecjalistycznym Szpitalu Powiatowym im. dr B. Hagera w Tarnowskich Górach w Klinicznym Oddziale Psychiatrycznym.
Obszar pracy:
Pracuję w nurcie poznawczo-behawioralnym z dziećmi w okresie adolescencji (nastolatkami) i osobami dorosłymi. Swoją pracę poddaję regularnej superwizji.
Prowadzę terapię dla osób, które:
• cierpią z powodu zaburzeń lękowych, depresyjnych, zaburzeń odżywiania i osobowości,
• mają problemy z dziećmi w okresie adolescencji (nastolatkami),
• mają trudności w relacjach interpersonalnych,
• żyją pod wpływem silnego stresu,
• poszukują nowych dróg rozwoju i pragną lepiej poznać siebie,
• są w stanie niepłodności – przezwyciężenie poczucia niskiej wartości, wsparcie i pomoc umożliwiające radzenie sobie z fizycznymi i emocjonalnymi aspektami procesu leczenia jak również z reakcjami partnera, pomoc psychoterapeutyczna daje możliwość skupienia się na chwili obecnej bez obsesyjnego wykraczania w przyszłość.
• znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, np.; w przypadku przewlekłej choroby jednego z członków rodziny, wsparcie na każdym etapie choroby i po stracie bliskiej osoby,
• są w stanie dysfunkcji w konsekwencji nierozwiązanych kryzysów życiowych, np.; w przypadku utraty pracy, rozstanie z partnerem/partnerką, doświadczania przemocy psychicznej i fizycznej.
Doświadczane w życiu trudności są elementem rozwoju, proces terapeutyczny pomaga:
• w poszukiwaniu swojej indywidualnej drogi,
• w znalezieniu własnych odpowiedzi na nurtujące nas pytania,
• jest odkryciem źródeł własnej siły i mocy.
Terapia poznawczo-behawioralna pomaga zmieniać przekonania, dzięki którym łatwiej jest radzić sobie z problemami w życiu codziennym. W nurcie poznawczo-behawioralnym klient (pacjent) i terapeuta pracują razem nad zidentyfikowaniem i zrozumieniem problemu w kontekście związku jaki występuje pomiędzy myślami, emocjami i zachowaniem danej osoby. W tej psychoterapii główny nacisk położony jest na trudności występujące “tu i teraz”, dotyczą tego jak postrzegamy siebie, świat i innych oraz w jaki sposób nasze zachowanie wpływa na nasze myśli i uczucia.

google-maps

Mapa Dojazdu